[ الحديث 963 كراهة ترك الوصيّة ] و فيه أيضا : باب « كراهة ترك الوصيّة » عن أبي حمزة ، عن بعض الأئمّة عليهم السّلام قال : إنّ اللّه تبارك و تعالى يقول : ابن آدم تطوّلت عليك بثلاثة : سترت عليك ما لو يعلم به أهلك ما واروك ، و أوسعت عليك فاستقرضت منك فلم تقدم خيرا ، و جعلت لك نظرة عند موتك في ثلثك فلم تقدم خيرا . [ الحديث 964 وجوب كتم الدين عن غير أهله ] في أمالي الطّوسي : ( الجزء الثالث ) عن مدرك بن زهير قال : قال أبو عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام : يا مدرك ! إنّ أمرنا ليس بقبوله فقط و لكن بصيانته و كتمانه عن غير أهله ، إقرأ أصحابنا السّلام و رحمة اللّه و بركاته و قل لهم : رحم اللّه امرءا إجترّ مودّة النّاس إلينا فحدثهم بما يعرفون و ترك ما ينكرون .

--> ( 1 ) 963 - و نيز در همان كتاب : باب « كراهت ترك وصيت » از ابى حمزه از بعضى از امامان عليهم السّلام روايت شده كه فرمود : همانا خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد : اى پسر آدم بسه چيز بر تو منت نهادم : كارهاى زشت تو را پوشاندم ( و تو را به آنها رسوا نگردانيدم ) كه اگر خويشان نزديك تو بر آن اعمال زشت مطلع ميشدند ( به جهت تنفر و بيزارى ) پس از مرگ تو را دفن نميكردند ، و در روزى وسعت و گشايش به تو دادم ( روزيت فراوان و فراخ نمودم ) پس از تو قرض خواستم ( كه قسمتى از آن مال و ثروتى را كه به تو عطا نمودم به نيازمندان بدهى و در امورى كه مورد رضايت من است بذل نمائى تا در آخرت از اجر و پاداش آن بهره‌مند شوى ) پس براى خود از آن مال چيزى پيش نفرستادى ، و امر ثلث مال و ثروتت را هنگام مرگت به نظر و اختيار تو قرار دادم پس از ثروت و مال خود چيزى را پيش نفرستادى ( حق وصيت نمودن بيك سوم از مال را براى تو قرار دادم و تو غفلت نمودى و از آن استفاده نكردى ) . ( 2 ) 964 - در امالى طوسى : ( جزء سوم ) از مدرك بن زهير روايت شده كه حضرت صادق ( ع ) فرمود : اى مدرك همانا امر ( ولايت و دوستى و سخنان و احاديث ) ما تنها بقبول نمودن آن نيست ، بلكه بحفظ نمودن و پنهان داشتن آنست از غير اهل آن ( مقصود تقيه نمودن است در برابر دشمنان اهل بيت عليهم السّلام ) بياران ما سلام من و رحمت و بركات خدا را برسان و به آنان بگو : خداوند رحمت كند مردى را كه دوستى مردم را بجانب ما بكشاند پس آنچه از احاديث را كه ميشناسد براى ايشان ذكر نمايد و آنچه را كه نميشناسد واگذارد ( يعنى خدا رحمت كند كسى را كه بواسطهء نقل كردن فضائل و مناقب و سخنان ما براى مردم ، قلوب ايشان را بما مايل و راغب گرداند و دوستى ما را در دلهاى آنان قرار دهد ، و احاديثى كه مطابق و درخور استعداد و فهمشان باشد براى ايشان ذكر نمايد